چهارشنبه, 09 بهمن 1398

جواهر سازی و پیشینه آن درسیستان/سیده مائده موسوی

براساس داده ها ومطالعات باستان شناسی اشیاء ومهره های زینتی وگاهی با کاربردهای مذهبی از زمانهای بسیار دور مورد توجه جوامع انسانی بوده است.بیشتر این مهره ها از مواد گوناگون قابل دسترسی چون چوب،استخوان،سنگ،صدف های دریایی وفلزات ساخته میشده اند.بعدها سنگها بویژه سنگ های نایاب دارای جایگاه خاصی در میان این گروه از اشیاء زینتی شده اند.مهره های شهر سوخته با شکلها واندازه های مختلف ساخته شده ومجموعه آنها تشکیل گردنبند یا دست بندهایی از ترکیب چند سنگ بارنگهای مختلف را می داده است.درمواردی هم با استفاده از نوارهایی باجنس طلا این مهره ها را تزئین میکردند.در کاوشهای باستان شناسی تعداد قابل توجهی از ابزار کار جواهر سازی مانند:نوک مته از جنس یشم،تیغه های فلینتی،اسکنه،اره،تراشه و.....یافت شده که از هرکدام این ابزار برای کاری خاص استفاده میشد.جواهرسازی حوزه سیستان دیرینگی بسیار کهن دارد.بررسی ها5هزار سال تکاپو رادر این رشته نشان میدهند.این هنر دیرپاریشه در خمیرمایه ایرانیان در پیوند بافلز وخصلت های زیبایی گرایانه دارد ودارای سه بنیاد کلی است:خمیرمایه،زیبایی شناسی و فلزگری انسانهای این سرزمین است.متن های کهن وتاریخی آنجا که از برجستگی های سرزمین سیستان یاد کرده اند،از سبک هاوریشه های جواهر سازی به عنوان صنعت ترصیع در سیستان وهرات نام برده شده است.ترصیع پیوند خوش آیند سنگ های قیمتی بافلزات گران بهاست وبه گونه ی دیگر به ارجمندی تولید وفرآیند آن می پردازد.


اضافه کردن نظر


شما اینجا هستید: Home یادداشت جواهر سازی و پیشینه آن درسیستان/سیده مائده موسوی