یکشنبه, 02 ارديبهشت 1397

دلنوشته نوروزی سال 1395/مدیریت

 

سیستان، ای سرزمین پایداری و استقامت؛ ای مهد دلیری و جوانمردی و شجاعت؛

سیستان، ای دیار بزرگْ‌مردان صبور و بزرگْ‌زنان شکیبا؛

سیستان، ای سرزمین قهرمان، ای رنج و جفای بسیار دیده در گذر روزگاران؛ اما بار دیگر با تاب و توانی افزون برپای خاسته؛

امید که این بار روزی فرا رسد که طلسم قفل بسته‌ات، به دست گره‌گشای زمامداران و متصدیانی عاشق بگشاید و گستره‌ی هیرمند شکوهمندت بار دیگر رنگ رفاه و آبادی و شادابی بیند؛

و مردمان آزاده و آزرده‌ات از رنج و دردی ناگزیر که سال ها نه به دلخواه ، بلکه به اجبار پذیرفته اند، رهایی یابند؛

شاید این بار با کرامت  متصدیان امور، رنگ رفاه و آسایش و آرامش بگیری؛

پس با این آرزو و امید، چشم در راه روزهای خوب آینده بنشین، سیستان هنرمند؛

و برای فرزندان برگزیده‌ات بخوان:


ای که دستت می رسد، کاری بکن

پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار

این که در شهنامه ها آورده اند

رستم و رویین تن اسفندیار

تا بدانند این خداوندان ملک 

کز بسی خلق است دنیا یادگار

سال نو بر همگان مبارکباد/با احترام علی فیروزکوهی مدیریت سایت سیستو

 

اضافه کردن نظر


شما اینجا هستید: Home یادداشت دلنوشته نوروزی سال 1395/مدیریت