یکشنبه, 02 ارديبهشت 1397

گفتگو با پروفسور کمال سرابندی/فریباکلاهی

درون هریک از ما ودیعه ای نهفته است خود را بهتر بشناسیم

پروفسور «کمال سرابندی» Kamal Sarabandi متولد ۱۴ آبان ۱۳۳۵ زابل است. که خانواده پدری اش بیش از ۶۰ سال است که فخر شهر کرج هستند، سرابندی عضو شورای مشورتی ناسا ، استاد مهندسی برق و علوم کامپیوتری و مدیر آزمایشگاه پرتو افشانی دانشگاه میشیگان آمریکا و دریافت کننده جایزه هری راسل ۱۹۹۷۷میلادی است.

سرابندی را نمی شود در ده ها صفحه تیتر و عنوان و بیش از هزاران مقاله که نوشته است خلاصه کرد. او در عین فروتنی و سادگی در شصت سالگی همچنان سلامت و موقر و دوست داشتنی است و به تحقیق و پژوهشی می پردازد که معتقد است باید نسل بشریت را نجات دهد . او به یکپارچگی بشر و تلاش برای همه دنیا معتقد است و اصرار دارد که باید نور درون و استعدادی را که در ابتدای خلقت در وجود هر کسی به ودیعه گذاشته شده است دریابد .

نشست هفتگی بنیاد البرز شناسی امروز حال و های دیگری داشت .ناگهان درب سالن باز شد و ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد. قامت ظریف و مرتب و رسمی پرفسور سرابندی هر بیننده ای را به احترام وت می داشت . نامش را که شنیدم از شوق در پوست خود نمی گنجیدم . نامش را شنیده بودم .فیزیک همواره مرا به خود جذب کرده و کوانتوم و پرتو های یونی برایم جالب بودند و هر کجا سرک می کشیدم نام این مرد ایرانی و سربلند گره خورده با تحقیقات نوین و اثر گذار این مقوله بود.

سوگ پدر بزرگوارش که اونیز از مردان بسیار اثر گذار البرز است او را به ایران کشانده بود .جایی که در آن کودکی کرده و خود را پیدا کرده بود. روحش شاد پدری که چنین فرزندی را پروراند و به بهانه مرگش نیز روی ماه او را به البرزیان نشان داد.

برای کرجی ها چه افتخاری بالاتر از این که مهاجرانی از زابل، با این توان و استعداد و خوش نامی شهر مارا در ۶۰ سال پیش برای پرورش روح و جان انتخاب کرده اند .

وقتی از وی خواسته شد تا چند جمله ای مهمانمان کند با فروتنی گفت نمی دانم چه چیزبگویم که برای جمعی که هر کدام در تخصص های مختلفی مشغول به کار هستند جذاب باشد. گویی از خاطر برده است که ایرنیان در هرکاری سرک می دکشند و هرکسی در هر امری خود را کارشناس می داند!

اولین چیزی که به آن تاکید کرد این بود هدف های والا را برگزیند تا به خواسته های کوچکتان نیز برسید. آموزش مهمترین سرمایه گذاری اجتماع است .دبستان ها و دبیرستان ها باید مکانهایی برای شناخت واقعی استعداد ها باشد . هرگز جوانان خود را به دکتر یا مهندس شدن مجبور نکنید . البر ز با چنین جمعیت زیاد و مهاجر پذیری بی شک تعداد بسیار زیادی نخبه در خود پنهان دارد که باید جایی برای شناخت این استعداد ها بوجود اید .بی شک در میان این همه جوان صدها هزار جوان مستعد و نخبه وجود دارد که هرگز شناخته نخواهند شد.

در هر جامعه ای هر چه سرمایه های زیر زمینی و منابع داشته باشید به پای ثروت های انسانی نخواهد رسید .

برای آنکه جامعه ای سربلند و پیشرو داشته باشیم نیازمند کودکانی هستیم که در تعامل با مدارس و معلمان احترام به جامعه را آموخته و افراد مفیدی برای اجتماع باشند.

لازم است هرکسی تنها و تنهابه یک تخصص و یک دلبستگی ویژه بپردازد تا بتواند در آن اثرگذار شود. بسیار دردناک است که در ایران پزشکان هم به دنبال ساخت و ساز می روند.

معلمها در ایران مانند جوامع کمونیستی یکسان حقوق می گیرند و هیچ رقابتی برای بهتر شدنشان وجود ندارد. چرا کاری نمی کنیم که تنها بهترین معلمان بهترین حقوق هارا بگیرند و آنها را برای تدریس پایه کلاس اول ابتدایی انتخاب کنیم؟ برای آموزش دادن این پایه باید بین معلمان ایجاد رقابت شود.

هیچ جامعه ای اصلاح نخواهد شد مگر میان آموزش دهندگان آن و مدارسش رقابت علمی وجود داشته باشد . اگر هر چرخی به سمتی متفرق بچرخد این گردونه ی بزرگ پیشرفت جلو نخواهد رفت.

متاسفانه از دیر باز ایرانیان علاقمند تکرار و رسیدن به تکنولوژی هایی بودند که سالها پیش کشورهایی آن را آزموده و موفقیت هایی کسب کرده اند ، حال آنکه این اشتباه است بگذارید آنها که سالها پیش کاری آغاز کرده اند و موفق هم بوده اند به کار خود بپردازند و شما خود را برای جریان های جدید و موج های جدید اقتصادی آماده کند .آماده باشید تا موج جدید علوم که وارد می شوند شمارا دربرگیرند و سوار بر آن موج پیشروی کنید.

او با اشاره به اینکه دانشجویان ایرانی همواره جزء برترین و نخبه ترین دانشجویانش بوده اند گفت وقتی به چرایی عقب ماندگی ایران می اندیشم ،جامعه ای که گذشته ای عالی از آموزش و فنون و فرهنگ را در تاریخ خود داشته است ،وقتی به عشق و علاقه ایرانیان به آموزش و تحصیل فرزندان می اندیشم با خود می گویم این رشته و این زنجیر اتصال در کدام نقطه قطع شده است و این رها شدگی در کجا اتفاق می افتد؟

از نسل ما گذشت به آیندگان کمک کنید در فرهنگ کشورهای توسعه یافته به همه کمک می شود به هرکسی که توان انجام کار را به بهترین نحوی دارد و در این مورد فرقی بین افراد ثروتمند و فقیر وجود ندارد.گاهی در اتاق کارم  در حال تحقیق پیرامون مسئله ای که مورد علاقه ام است از خودم می پرسم چه طور برای انجام کاری که خودم دوست دارم انجام بدهم به من پول می دهند…….

و او می گفت و من دیگر نمی شنیدم . به چشم می دیدم که اگر همه چیز در جای خود و به درستی واقع شده باشد ،انسانها مهره های رشد یافته و توسعه یافته خواهند شد.

برای اینکه پرفسور کمال سرابندی را بهتر بشناسید باید بگویم که او ، یکی از رهبران و محققین جهان در زمینه اسباب آلات کنترل از راه دور و ماکرویو است. سرابندی یک روش علمی و عملی در فن مهندسی مایکرویو بوجود آورده است که ظرفیت حوزه مایکرویو رادار را چندین برابر نموده  که جزء پیشرفته ترین و دقیق ترین مدلهای ریاضی است.

وی  با استفاده ازسیستمهای جدیدتصویری رادار به تحقیق و تجسس دراطراف کره زمین و فضای سبز اقدام نموده است.پروفسور سرابندی دروس جدیدی را بجای دروس گذشته در دوره دکترا و فوق دکترا بکار گرفته است. جایزه سال ۱۹۹۶ در زمینه مهندسی الکترونیک و علوم کامپیوتری را دریافت نموده ،علاوه براین به عنوان اولین استاد سال آمریکا نیز شناخته شده است.وی تاکنون مدیر اجرایی پروژه های تحقیقاتی بسیاری وابسته به ناسا،آزمایشگاه پیشرانه جت،آرو،بنیاد ملی علوم،سازمان پروژه های تحقیقاتی دفاعی پیشرفته و دیگر صنایع بزرگ بوده است.
وی که در سه رشته  به عنوان برترین آن رشته ها شناخته می شوند ( ۱- علم ریاضی ۲- علم رادار ۳-علم الکترونیک) از وی تاکنون فصول گوناگونی در کتب مختلف و بیش از ۱۷۰ مقاله در مجلات مرجع چاپ شده است،عنوان سخنران برجسته وزارت آموزش و پرورش و علوم دولت فدرال آلمان و ارائه دهنده برترین مقاله در کنفرانس علوم ارتش آمریکا، خشی دیگر از افتخارات وی میباشد.ایشان هم اکنون به عنوان ریاست گروه علوم جغرافیایی و سنجش از راه دور انجمن مهندسین برق و الکترونیک در ایالت میشیگان آمریکا و عضو هیئت داوران سازمان فضایی آمریکا NASA در علوم و فنون زمین شناسی می باشد.

گفتگو :فریبا کلاهی

 

 

 

اضافه کردن نظر


شما اینجا هستید: Home یادداشت گفتگو با پروفسور کمال سرابندی/فریباکلاهی