جمعه, 04 بهمن 1398

جالیز/محمودرضا آرمین

 

 



آبی به جوی آمد و جالیز جان گرفت

                                         جان دوباره کالبد سیستان گرفت

در روستای دور تنور فسرده ای

                                          بوی لطیف و گرمی یک سفره نان گرفت

 بلبل بهار را به فراخوان عشق خواند

                                         سنبل به تاب زلف، دل از این و آن گرفت

 شبدر نشاط را به چراگاه دشت برد

                                              گز در کناره رنگ گل ارغوان گرفت

 ده در هوای پاک نفس تازه کرد و خاک

                                                بذر امید را ز همه رایگان گرفت

 نخل تکیده تا که رطب بار آورد

                                                 از خشکسال آمده خط امان گرفت

 دهقان پیر تا به تماشای رود رفت

                                                   بار دگر جوان شد و تاب و توان گرفت

 آمد بهار خرم و شادی ز ره رسید

                                                    خنده نشست بر لب و لب شور جان گرفت

 آن طره های نازک گل بستهء خیار

                                                      آب حیات را ز کف دشتبان گرفت

دردا سهی که از پی یک لحظه دلخوشی

                                                       طوفان دوباره زندگی از سیستان گرفت

 

محمودرضا آرمین سهی سیستانی

اضافه کردن نظر


شما اینجا هستید: Home شعر جالیز/محمودرضا آرمین