جمعه, 04 بهمن 1398

برای شهاب که آسمانی شد/ساناز شهنوازی

گوش کن این صدا صدای تو نیست

هیچ جا نقش رد پای تو نیست

آن شهابی که رد شد از خورشید

آن ستاره،زمین،برای تو نیست

این مغازه که صبح ها،هر روز

روزها رفت و مبتلای تو نیست 

نیمکت،صندلی،اتاق تهی

روی گلدان فرش جای تو نیست

رفتی و جای خالی ات پر شد 

با سکوتی که آشنای تو نیست

رفتی و قاب عکس و یک روبان

سهم تقدیر شانه های تو نیست 

سهم من از غروب پنجره ها؛

ماهتابی که در هوای تو نیست

گوش کن این صدا صدای من است 

غم چراغ شب عزای من است

این دو شعله که نرم می غلتند

سایه ی شوم گریه های من است

 

 

   ساناز شهنوازی 1386

 

اضافه کردن نظر


شما اینجا هستید: Home شعر برای شهاب که آسمانی شد/ساناز شهنوازی